Üvey anne-baba ve çocuk ilişkisi, oldukça hassas ve dikkat edilmesi gereken ailevi sorunlardan bir tanesidir. Toplumun “üvey” kavramı üzerindeki olumsuz düşünceleri ve genellikle üvey ebeveynleri kötü olarak düşünmeye meyilli oluşu da bu sorunların daha da derinleşmesine sebep olmaktadır.
Üvey ebeveynin varsa kendi çocuğu/çocukları ile evlendiği kişinin çocuğu/ çocukları arasındaki iletişimde oldukça önemlidir. Yeni bir ebeveynin varlığına alışmakta zorluk yaşayan çocukların bir de yeni bir kardeş ile karşılaşması ilişkilerin sorunlu ilerlemesine neden olabilmektedir.
Üvey Anne-Baba ve Çocuk İlişkisi
Üvey anne-baba ve çocuk ilişkisi , çocukların yaşlarına, cinsiyetlerine, kişiliklerine, zeka kapasitelerine göre farklılık gösteren bir durumdur. Genellikle çocuklar ilk başlarda üvey ebeveyne tedbirli ve mesafeli yaklaşır. Çocuklar üvey anne-babanın varlığını kabul etmeyi, üvey anne-baba ile yakınlaşmayı öz ebeveynlerine ihanet etmek olarak görebilir. Bu görüş sebebiyle üvey anne- babaya yaklaşımları daha sert olabilmekte, kabul etme süreleri daha uzun zamana alabilmektedir.
Üvey anne-baba ve çocuk ilişkisi, çocukların toplum içerisinde üvey ebeveynlerin her zaman kötü olabileceğini duyduğu genel yargılar, masallar ve hikayeler ile de şekillenir. Okuduğu masalda üvey annenin çok kötü davrandığını gören çocuk, gerçek hayatta üvey ebeveynine karşı daha mesafeli ve önyargılı davranabilir.
Üvey anne-baba ve çocuk ilişkisi, öz ebeveynleriyle aralarındaki iletişime ve öz ebeveynin hayatta olmasına bağlı olarak da değişim gösterir. Çocuğun öz ebeveyni vefat etmişse üvey ebeveyniyle iletişimi daha kolay gelişebilir. Çocuğun öz ebeveyni hayattaysa, üvey ebeveynle arasındaki iletişim daha mesafeli ve yavaş gelişir.
Öz ve Üvey Anne-Babaların Çocuklarla İletişime Geçerken Yaptıkları Hatalar Nelerdir?
Üvey anne-baba ve çocuk ilişkisi, öz ebeveynin davranışlarına göre de şekillenilmektedir. Öz ebeveynin evlenmeden önce çocuğa durumu güzelce açıklamaması birlikte yaşayacağı yeni biri konusunda fikrini almaması ve bu durumu mecburi, kabul edilmesi gereken bir şey olarak dayatması çocukların üvey ebeveyne karşı cephe almalarına neden olabilmektedir.
Çocukları istemedikleri halde üvey ebeveynlerine anne-baba dedirtmek çocuklar üzerinde ters etki yaratabilecek bir durumdur. Çocukların kendi anne-babaları dışında birine anne- baba demek istememesi olağan bir durumdur.
Üvey anne-babaların, öz anne-babaların yerine geçmesi, yerini doldurulması gibi bir beklenti içerisine girmekte oldukça yanlış bir tutumdur.
Üvey Anne-Babalar Çocuklarla İletişime Geçerken Ne Yapmalı?
Üvey anne-baba ve çocuk ilişkisi, öz ve üvey ebeveynlerin çabalarıyla, doğru yaklaşımlarıyla son derece iyi olabilmektedir. Bunun sağlanabilmesi için öz ebeveynin ve üvey ebeveynin yapmasının faydalı olacağı davranışlar ise şöyledir;
- Evlilik yapılmadan önce çocuğa durumun güzel bir dille açıklanması ve fikrinin alınması, çocuğun kendisine bir hayat dayatıldığını değil ortak bir hayata birlikte karar verildiğini düşünmesini sağlayacaktır.
- Üvey ebeveynin öz anne-babanın yerine geçmek gibi bir niyeti olmadığını çocuğa güzel bir dil ile anlatması iyi ilişkilerin kurulması için oldukça önemlidir.
- Çocuk ile ilgili son kararlar her zaman öz ebeveyne ait olmalıdır. Disiplinle ilgili konuların öz ebeveynin kontrolü altında olması, üvey ebeveynin yardımcı ve destekleyici pozisyonda olması çocuğun durumu daha çabuk kabullenmesi ve daha olumlu bir ilişkinin kurulması açısından önemlidir.
- Çocukların üvey ebeveynlerine nasıl hitap edecekleri kendilerinin tercihine bırakılmalıdır.
- Üvey ebeveynlerin, çocuk ile iletişime geçerken çocuğu dinlemesi, anlamaya çalışması ve anladığını belirtmesi güzel bir iletişim başlangıç aşamasıdır.
Yapılan evlilikteki mutluluk, çocuğunda daha kolay bu evliliği kabul etmesine yardımcı olur. Anne- babasının mutlu olduğunu gören çocuk bu durumu daha kolay kabullenecektir.
Sıkça Sorulan Sorular
0
Çocuk terapilerinde ilk önce aile görüşmesi yapılır. İlk seansta aileden hem çocukla hem de aile ile ilgili detaylı bir öykü alınır. Çocuğun problem alanına göre eğer ihtiyaç duyulursa psikolojik testler uygulanabilir. Alınan bilgiler ve çocuk ile yapılan ilk seanstan itibaren kullanılacak psikoterapi yöntemleri seçilir ve bire bir terapi süreci başlar.
0
Uzman çocuk psikoloğu, terapide aileler ile de belirlenen aralıklarla görüşülür. Zaman zaman aileye psikoeğitim verilerek ailenin kendi düzenlemelerinin yapılmasında da destek olunmuş olur.
0
Genelde aileler terapistleri çocuklara “doktor” olarak tanıtarak ürkmelerine sebep olmaktadırlar çocuğun yaşına ve düzeyine göre seninle rahatlıkla problemlerimizi paylaşacağımız bir yere gidiyoruz, korkma orada senin gibi sorunlarına çözüm arayan çok fazla çocuk görebilirsin. ….. abla/ abi ‘nin işi bu o seni dinliyor olacak onun yanında rahatlıkla tüm istediklerini paylaşabilirsin.. Ben de senin yanında bekliyor olacağım. Bir konuşmayı deneyelim belki seversen devam etmek istersin denebilir. Bu birazda çocuk ile olan etkileşime ve ilişki kurmanın gücüne bağlı bir süreçtir. Tıpkı yetişkinlerde olduğu gibi her çocuk ve her terapist birbirine uyumlanmayabilir bu tür durumlarda zorlama yoluna gitmeden terapist değişikliğine gidilmelidir.
0
Çocuğunuzun fiziksel gelişimini takip etmek amacıyla nasıl ki çocuk doktoruna götürüyorsanız, psikolojik gelişiminin takibi için de destek alabilirsiniz. Özellikle 7 yaşa kadar kişilik gelişiminin büyük bölümünün tamamlandığını düşünecek olursak, öncesinde yapılacak müdahaleler çocuk için çok kıymetlidir.