Ergenlikte kimlik arayışı, doğal bir süreçtir. Ergenlik 11-12 yaşlarında başlar ve 20’li yaşlara kadar devam eder. Bu
dönem çocukların kendilerini bulmaya çalıştıklarını, kim olduklarını, ne yapmak istediklerini, sevdikleri şeylerin ne
olduğunu, hangi mesleği seçmek istediklerini, arkadaşlarıyla ve aileleriyle nasıl iletişim kuracaklarını anlamaya
çalıştıkları dönemdir. Çocuklar bu dönemde “ben kimim?” sorusunu sıklıkla kendilerine sorarlar ve bir cevap bulmaya
çalışırlar.
Bu süreç kimlik arayışı süreci ergenliğe girmiş her çocuk için doğal ve normal bir süreçtir. Bu dönem çocukluktan kopuş
dönemidir. Ergenliğe adım atan gençler çocukluk dönemlerinden farklı ve asabi davranışlarda bulunabilirler. Farklı giyim
tarzları , saç modelleri denerler, bir çok farklı müzik türüne ilgi duymaya başlarlar, arkadaş ortamları farklılaşır. Bu
da çoğu zaman ailelerin endişelenmesine sebep olur. Ancak belirtmek gerekir ki bu oldukça normal bir süreçtir. Ergenlik
süreci değişim sürecidir. Bu dönemde asıl endişelenilmesi gereken çocuğun hiçbir şekilde değişmemesi ve hiçbir çaba
göstermemesidir.
Ergenlikte kimlik arayışı, çocuğun kafasında pek çok soru işareti olduğu dönemdir. Sürekli olarak kendilerine “nasıl
biri olmak istiyorum?”, “hangi mesleği seçmek istiyorum?”, “kız/erkek ilişkilerinde nasıl davranmalıyım?” , “aileme
karşı nasıl davranmalıyım?” gibi sorular sorarlar.
Ergenlikte Kimlik Karmaşası
Ergenlikte kimlik arayışı, her zaman sağlıklı bir şekilde ilerlemez ve ergenlik dönemindeki gençler bazen kimlik
arayışında başarısız olabilirler. Kimlik karmaşası yaşayan ergenler kendilerini amaçsız hissederler. Kafa karışıklığı
yaşarlar, neyle ilgileneceklerini ve ne yapmak istediklerini bilemezler. İlgilendikleri ve sevdikleri bir alan
bulamazlar. Yaptıkları şeylerde istikrarı yakalayamazlar. Bazen ise bir şey yapmak için çaba bile harcamazlar.
Ergenlikteki gençlerin kimlik karmaşası yaşamasına ailelerin çocuklar üzerinde kurduğu baskılarda sebep olabilir. Örnek
vermek gerekirse, ailelerin çocukları yerine bir kariyer ve hayat planı belirlemesi, çocuğa kendi istedikleri kariyeri
yapması için baskı kurmaları veya çocuğun kimliğini bulması yolunda yapmak istediği farklı aktiviteleri yapmasına izin
vermemeleri çocuğun kimlik karmaşası yaşamasına sebep olabilir. Bu durumda çocuk kendi istemediği bir mesleğe sahip olur
ve yaptıkları işten zevk almazlar, bu işi yapmak için motive olamazlar ve hatta depresyona girerler. Yapmak istedikleri
pek çok şeyi yapamadıkları için kendilerine neyin uygun olduğunu bilemezler ve arada kalırlar, uyum sağlayamazlar
Cinsel Kimlik Arayışı
Ergenlik dönemi, kişilerin çocukluk dönemi ile yetişkinlik dönemi arasındaki süreçtir. Bu dönemde gençler kendi
cinselliklerinin farkına varıp, anlamaya çalışırlar. Bu da kafalarının oldukça karışmasına sebep olabilir. Ergenlik,
çocukların cinsel yönelimlerinin belirginleşmeye başladıkları dönemdir. Bu dönemde çocuklar, kendi cinslerinden mi yoksa
karşı cinsten birine mi ilgi duyduklarını anlamaya çalışırlar. Fakat şunu belirtmek gerekir ki ergenlik cinsel kimlik
için bir arayış dönemidir, net bir karar verilmez.
Aileler Çocuklarıyla Nasıl İletişim Kurmalıdır?
Ergenlikte kimlik arayışı içerisinde olan çocukların aileleri çocukları değişmeye başladıkları için endişelenirler ve
paniklerler. Çocuklarının ergenlik öncesi dönemdeki davranışları sergilemesini beklerler. Çocukların farklı kıyafetler
denemesi, değişik etkinliklerle ilgilenmeleri, onların tanımadığı yeni arkadaşlarının olması endişelenmelerine yol açar.
Çocuğu ergenlik döneminde olan anne ve babaların yapması gereken ilk şey sakin olmak ve çocuklarının değişmeye ve yeni
bir kimlik bulmaya çalıştığını kabullenmektir. Çocukları farklı bir şey denemek, yapmak istediğin sert tepkiler
vermemelidirler. Çocukları daha özgür bırakmaları gerekir ki çocuklarda kendi kimlik arayışlarını tamamlayabilsinler.
Anne ve babaların çocuklarına baskı yapmaları bazı çocukların anne ve babanın söylediği şeylerin tam tersi şeyler
yapmasına ve yanlış durumların içine düşmesine sebep olabilir. Bu sebeple anne ve babalar çocukları ile iletişime
geçerken sert ve baskıcı bir iletişim biçimini değil, ılımlı ve anlayış bir dili tercih etmelidir.
Çocuklar kimlik arayışı içerisinde iken bir yandan da geleceklerini planlamak zorunda kalırlar. Burada anne babaların
yapması gereken çocuklarına baskı yapmamaktır. Çocukların kendi isteklerine göre bir üniversite, meslek seçmeleri ileri
ki yaşamlarında daha mutlu bir hayat sürmelerini sağlar.
Ergenlikte kimlik arayışı, gençlerin bazı huylarında değişimler meydana getirebilir. Çocukluk yıllarında daha ılımlı,
hoşgörülü ve sevecen olan çocuklar, ergenlik döneminde sinirli ve öfkeli olabilirler. Aileler bu durum karşısında “neden
böylesin?” gibi söylemlerle çocuğa baskı yapmamalıdır.