Ağlama nöbetleri, çocukluk dönemlerinde görülen, çocukların kendini nasıl ifade edeceklerini ve duygularını nasıl kontrol etmeleri gerektiğini bilemediği için yaptıkları davranışlardır. Belirli bir yaşa kadar normal sayılan ağlama nöbetleri, genellikle 1-3 yaş arası çocuklarda sıklıkla görülür.
Ağlama nöbetleri, 1-4 yaşları arasında görülüyorsa, genel olarak günde 5 defadan az ve 15 dakikadan kısa bir süre devam ediyorsa normal karşılanır. Ağlama nöbetleri arasında çocuğun sakin kalıp kalmadığı da oldukça önemli bir etkindir.
Ağlama Nöbetlerini Tetikleyen Durumlar Nelerdir?
Ağlama nöbetleri, çocukların bazı etkenler tarafından tetiklenmesi sonucunda ortaya çıkar.
- Uykusuzluk çocuklarda ağlama nöbetlerini tetikleyen durumlardan biridir. Yetişkinlerde bile odaklanma problemlerine, enerji düşüklüğüne, mutsuz bir ruh haline sebep olan uykusuzluk, uykuya en ihtiyaç olduğu dönemlerde alınmadığı taktirde çocuklarda ağlama krizleri gibi tepkilere neden olmaktadır.
- Ağlama nöbetlerini tetikleyen bir diğer durum ise açlıktır. Kan şekerinin düşmesine, enerjisizliğe neden olan yetersiz beslenme çocukları da oldukça etkilemektedir.
- Ağlama nöbetlerine sebep olan bir diğer etken çocuğun istediklerinin yerine getirilmemesidir. İstediği şeyleri söylerle ve davranışlarla yeteri kadar ifade edemeyen çocuklar, istediklerini yaptırmak için en kısa yol olan “ağlamayı” tercih ederler.
- Çocuklar ağlama nöbetlerine sebep olan bir diğer etkende ilgi çekme çabasıdır. Çocuk normal zamanlarda anne ve babasından yeteri kadar ilgi göremiyor, ağladığı zamanlarda ilgi görüyorsa bir süre sonra çocuk bu durumu kullanmaya başlar.
Ağlama Nöbetleri Sırasında Çocuklara Nasıl Davranılmalı?
Ağlama nöbetleri, anne ve babaların bazı durumlarda ne yapacaklarını bilmedikleri için yanlış davranışlarda bulunmalarına yol açar. Bu sebeple ağlama nöbetleri sırasında çocukla doğru iletişimi kurmak çocuğun psikolojisi açısından da önemlidir.
Çocuklar, ebeveynlerinden gördükleri davranışları örnek alırlar, onların davranışlarını taklit etmeye çalışırlar. Çocuk ağlama nöbetine girdiğinde ebeveynlerinde yüksek tepki vermesi çocuğun daha da kızmasına ya da üzülmesine yol açacaktır. Ebeveyn olarak ağlama nöbetleri geçiren çocuğun yanında sakin kalmak çocuğun da sakinleşmesine ve normal tepkiler vermesini sağlayacaktır.
Çocuk uykusuzluk, açlık gibi ihtiyaçlar sebebiyle ağlıyor olabilir. Ebeveynlerin çocuğu gözlemleyerek ihtiyacının ne olduğu anlamaları ve gidermeye çalışmaları ağlama nöbetinin başlamasına engel olacaktır.
Çocuk ağlama nöbetine girdiğinde ona zaman tanımak çocuğun sakinleşmesine yardımcı olur. Üzerine gitmeden, ağlama krizinin geçmesini bekleyin. Ağlarken ne istediğini anlayamadığınızı açık bir dille belirtin. Çocuğu ağlıyor diye cezalandırmayın.
Çocuğun ağlamasına sebep olan şey, ona zarar verebilecek bir şeyi çok istiyor olması ise çocuğu ortamdan uzaklaştırın ya da çocuğun isteyebileceği şeyleri en başta gözünün önünden kaldırın. Bu şekilde çocuk onu görmediği için aklına gelmeyecek ve istemeyecektir. Sizde çocuğuna sürekli hayır diyen bir ebeveyn olmaktan kurulmuş olacaksınız.
Çocuk en çok anne ve babasının sevgisine muhtaçtır. Çocuğa her zaman onu ne kadar sevdiğini belli edin ve onunla oyunlar oynayarak, sevdiği aktiviteleri yaparak ilgilenin. Böylece çocuk ilgi göremediği için ağlama krizine de girmeyecektir.